किन भरीरहेछन्
अञ्जली-अञ्जली,
मुठ्ठी-मुठ्ठी
बालुवा ।
र दौडिरहेछन् जोडजोडले
च्याप्दै अञ्जली,
जोडजोडले
कस्दै मुठ्ठी
अर्को किनारासम्म ?
छोड्नलाई बाँकि मात्र केहि -
'दौडाईका फगत अस्वभाविक खाडलहरू' ।
किन भरीरहेछन्
र दौडिरहेछन् -
अर्को किनारासम्म पुग्दानपुग्दै रित्तिजाने
अञ्जली
मुठ्ठीहरू ……
मोनोलग
किन - किन झर्दै गरेका पात
उड्दै गरेका कणहरुसमेत
रुष्ट रुष्ट रुष्ट लाग्छन्
उडाउदै गरेको हावासङ्ग ।
उडिरहदा -
आफ्ना अनिश्चितताले भरिएका भय बोकिरहे जस्ता ।
एकैछिन अघि त छोडी उडेका हुन् हाँगालाई
ओइलाएका कत्ती छिटो ती पातहरू।
अब जति छिटो सुक्दै-सुक्दै गयो
उती छिटो -छिटो
आफुमाथीका यात्रुका पाईलाले पुर्याउछन् सन्देश
छुटेका हाँगाहरुलाई ।
पलाउदैका नयाँ पालुवाहरूलाई ।
फेरीए मन्त्रहरू
र गाइए फरक फरक 'ऋचाहरू' !
र फेरीए मन्त्र गुञ्जिने स्थानहरू ।
'गुञ्जनहरु' किन मानुन् ?
सधैं करकापमै एकै लयमा गुञ्जिन ?
गुञ्जिए आ-आफ्नै लयमा ......
लगातार
यौटै लयका स्रोता/वाचकहरुलाई
फेरीएका मन्त्र/लयहरुका गुञ्जन लाग्ने नै भए
कर्कश
र हुने नै भए - भयवित ।………
यात्रु बिनाको बाटो
बाटो रहला र ?
अन्तत : सकिन्छ - अस्थित्व नामेट हुने गरी ।
****
र ,बाटो
'बाटो' हुनुका अहम्
यात्रु
'यात्रु' हुनुका अहम् बिचका चेपुवामा -
अनिश्चित यात्राहरू ।
[मौन रुखको सन्देश -
हल्लाखोरे मान्छेहरुलाई ]
उस्कै ठाउँमा
आफूबाट उसकै तर्फबाट
सन्देश ।
मान्छे अनेक जान्दछ ……
'बनाएझै गरी' धेरै कुरा बिगार्न । https://twitter.com/SiudiLeep/status/1291391648719491073?s=09
